نقش مهم مهارت‌های دیداری-مکانی در توانایی مستقل غذا خوردن

ریختن مایعات در لیوان به تنهایی با استفاده از هردو دست، یا بریدن تکه‌ای از غذا و مستقل غذاخوردن با استفاده از چنگال به مهارت‌های دیگری بیش از داشتن قدرت عضلانی لازم و هماهنگی دست و انگشت برای نگه داشتن یک فنجان یا برداشتن وسایل نیاز دارد. فراتر از مهارت‌های جسمی، غذا خوردن مستقل تا حد زیادی به توانایی بینایی-مکانی کودک در پردازش مکان غذا و ظرف نسبت به بدن (یعنی بتواند تشخیص دهد که مثلاً فاصله دهان و بشقاب و قاشق چقدر است و آیا باید نزدیک‌تر شود یا نه)، به‌ویژه دست و دهان و هماهنگی حرکات مورد نیاز برای غذا خوردن بستگی دارد.
بین ۳ تا ۴ سالگی، کودکان به طور مداوم ظرفیت سازماندهی کردن آنچه را که می‌بینند و تفسیر آن با توجه به موقعیت محیط و مقایسهٔ آن با تجارب قبلی و ترکیب کارآمد آن با حرکات بدن را رشد می‌دهند.
اگر کودک شما هنوز خیلی کوچک است، متوجه خواهید شد که چگونه در ابتدا، هنگام ارزیابی میزان نیروی لازم برای نگه داشتن چنگال در دست، اشتباه می‌کند یا آن را کنار غذا می‌اندازد یا چنان محکم آن را می‌گیرد که حرکاتش را به‌سختی انجام می‌دهد. کودک شما ممکن است بسیار مشتاقانه غذا بخورد، قاشق را نیز به‌خوبی به دست گرفته باشد و باوجوداین آن را درست به سمت دهانش نبرد و دهانش را گم کند!
با توجه به وظیفهٔ پیچیده‌ای که فرزند شما در حال انجام دادن آن است، می‌توانید با تهیه غذاهای انگشتی برای کمک به برقراری هماهنگی دست و چشم او، به کودک کمک کنید. در صورت امکان از ظروف و لیوان‌های مخصوص کودک یا کاسه‌های کوچک مناسب سن او استفاده کنید اما مهم‌تر از همه، فرزندتان را تشویق کنید تا سعی کند تا آنجا که ممکن است مستقل باشد و وقتی می‌بینید او ناامید شده‌ است، بیش از پیش حمایت و تشویقش کنید.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

مطالب مرتبط

برای کسی یک هدیه ویژه ارسال کنید که یک عمر طول بکشد

برای چه کسی خرید می کنید؟