تولید واج‌ها و زبان‌آموزی

ما در بزرگسالی به حدی بر حرف زدن تسلط داریم که مدت‌هاست از اینکه توانایی برقراری ارتباط و بیان نیازها و خواسته‌های خود را نداشته باشیم، عصبانی نمی‌شویم. ما حتی می‌توانیم کلمات جدید را بدون نیاز به تکرارشان بیاموزیم، و تنها زمانی برای بیان کردن  کلمه‌ای تلاش می‌کنیم که می‌خواهیم به زبان دیگری صحبت ‌کنیم اما از طرف دیگر، کودکان ما با تلاش کردن برای گفتن چیزی بدون دانستن کلمات درست آن یا توانایی محدود برای بیان تلفظ صحیح واژه‌ها کاملاً آشنایی دارند.

*فراگیری زبان فرایندی پیچیده است. از یک طرف، به توسعهٔ شناختی نمادسازی یک شیء با سیستم نشانه‌های نوشتاری یا گفتاری بستگی دارد و* از طرف دیگر به جنبه‌های فیزیکی تولید صداهای خاص با لب، دندان، کام، فک، تنفس و تارهای صوتی و بیان آنها در هزاران ترکیب و توالی مختلف نیاز دارد.

در هر زبان، به کوچک‌ترین واحدی آوایی زبان واج گفته می‌شود. هر زبان دارای مجموعه‌ای متفاوت از آواهاست که همهٔ آنها دارای واج‌اند و از نظر دشواری با یکدیگر متفاوت‌اند. از این رو، کودکان در سنین مختلف واج‌ها را می‌آموزند. براساس مطالعات دانشگاه اطفال آمریکا، فراگیری واج‌ها بیشتر در سنین ۲۴ تا ۶۰ ماهگی رخ می‌دهد. در ۴ سالگی اغلب کودکان بر بیشتر آواهای زبان مادری خود را تسلط خواهند یافت، غالباً به استثنای / ر/ زیرا تلفظ کردن آن دشوارتر است. در اوایل سال ۱۹۷۱، متخصصان زبان درمانی تشخیص دادند که بین نحوهٔ تشخیص و تمایز اصوات مختلف گفتاری در کودکان پیش‌دبستانی و توانایی آنها در تولید دوباره‌ٔ آن واج‌ها هنگام صحبت، ارتباط زیادی وجود دارد. به دنبال مقاله‌ای که در مجلهٔ انگلیسی اختلالات ارتباطات منتشر شده است، بهترین توصیه برای تقویت توانایی تلفظ واج‌های مختلف در فرزندتان، صحبت کردن مداوم و به کار بردن کلمات مختلف با تلفظ صحیح در هنگام گفت‌وگو با اوست.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

مطالب مرتبط

برای کسی یک هدیه ویژه ارسال کنید که یک عمر طول بکشد

برای چه کسی خرید می کنید؟