شاید متوجه شده باشید که فرزند کوچک شما صحبت کردن با استفاده از دستور زبان (تقریباً) صحیح را آغاز کرده و این احتمالاً به‌طورطبیعی اتفاق افتاده است. بیشتر کودکان بدون هیچ‌گونه دستورالعمل مشخصی، قوانین زبان خود را یاد می‌گیرند.

کودکان گویش خاصی را که اطرافیانشان با استفاده از آن صحبت می‌کنند، می‌آموزند. آنها نه تنها با تقلید بلکه با استفاده از قوانین به روش آزمون و خطای خود، یاد می‌گیرند. این هنگامی که کودک از یک قانون زبانی به اشتباه استفاده می‌کند، به روشی که بزرگسالان هرگز از آن استفاده نمی‌کنند، نشان داده می‌شود؛ برای مثال ممکن است کوچولوی شما برگردد و بگوید “ما رفتم پارک” با شنیدن این جمله به او اعتراض نکنید؛ کودکان سرانجام روش صحیح گفتار را یاد می‌گیرند زیرا قوانین و استثناهای زبان خود را سروسامان می‌دهند.

فرزند شما احتمالاً با استفاده از جملات چهار تا شش کلمه‌ای صحبت می‌کند و در حال یادگیری استفاده از ضمایری مانند “من”، “شما” و “آنهاست”. ممکن است کلمات ساده به نظر برسند اما در واقع مفاهیم کاملاً پیچیده‌ای دارند که کودکان باید آن را یاد بگیرند؛ زیرا این تفاوت بین او و دیگران را نشان می‌دهند. سپس اصطلاحات با توجه به اینکه چه کسی از آنها استفاده می‌کند تغییر می‌کنند. این سخت است و کوچولوی شما با گذشت زمان، هر قاعده ای را تمرین می‌کند و یاد می‌گیرد تا اینکه بتواند صحبت کردن را به طور طبیعی انجام دهد. با بیان صحیح ضمایر هنگام صحبت کردن به او کمک کنید؛ برای مثال به جای اینکه بگویید: “مامان خیلی به تو افتخار می‌کند”، بگویید: “من خیلی به تو افتخار می‌کنم”. این نه تنها به کودک شما کمک می‌کند که بداند چگونه با استفاده از ضمایر صحبت کند بلکه او شروع به درک این  نکته می‌کند که شما را فردی جدا از نقش ویژه‌تان به عنوان مامان، بشناسد.

سایر کارهای ساده‌ای که می‌توانید در خانه برای تقویت رشد زبان فرزند کوچک خود انجام دهید، هر روز کتاب خواندن و خواندن ترانه‌های کودکانه است. هر دو ارتباط مثبت و معناداری با زبان و درک مطلب دارند؛ بنابراین برای اینکه آنها را در بخشی از برنامه روزانهٔ خود بگنجانید، هرگز دیر نیست.